Rekolekcje – dzień I, piątek

21.12.2018 A.D.  / „Raj: życiodajna relacja z Bogiem, czyli pozwól się znaleźć” /Rdz 3,9/

  1. Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia /2,7/:
    >> serce jak odkurzacz: doświadczenie miłości, wartości, potrzeby, sensu.
  2. Wyrosły z gleby wszelkie drzewa miłe z wyglądu i smaczny owoc rodzące oraz drzewo życia w środku tego ogrodu i drzewo poznania dobra i zła /2,8-9/
    A przy tym Pan Bóg dał człowiekowi taki rozkaz: «Z wszelkiego drzewa tego ogrodu możesz spożywać według upodobania; ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy z niego spożyjesz, niechybnie umrzesz /2,16-17/
  3. Mężczyzna powiedział: «Ta dopiero jest kością z moich kości i ciałem z mego ciała! Ta będzie się zwała niewiastą, bo ta z mężczyzny została wzięta» /2,23/
  4. Wąż rzekł do niewiasty: «Czy rzeczywiście Bóg powiedział: Nie jedzcie owoców ze wszystkich drzew tego ogrodu?» /3,1/
    ? skąd się wziął szatan? „Non serviam”
    > podważyć zaufanie wobec Boga: jest zły, nie chce Twojego szczęścia…
  1. Wtedy rzekł wąż do niewiasty: «Na pewno nie umrzecie! Ale wie Bóg, że gdy spożyjecie owoc z tego drzewa, otworzą się wam oczy i tak jak Bóg będziecie znali dobro i zło». /3,4-5/
    >> Bóg (stwórca): daje świat, życie, miłość vs szatan (stworzenie): nic nie daje, oprócz obietnicy, która okaże się kłamstwem.
    >>Dlaczego więc zakaz (pkt 3)? Piramida – hierarchia stworzenia: Bóg decyduje.
  2. Niewiasta spostrzegła, że drzewo to ma owoce dobre do jedzenia(1), rozkoszą dla oczu(2) i że jego owoce nadają się do zdobycia wiedzyŽ(3) („budzi pragnienie zdobycia zrozumienia”)/3,6/
    >> Wszystko bowiem, co jest na świecie, a więc: pożądliwość ciała(1), pożądliwość oczu(2) i pycha tego życiaŽ(3)nie pochodzi od Ojca, lecz od świata. Świat zaś przemija, a z nim jego pożądliwość; kto zaś wypełnia wolę Bożą, ten trwa na wieki /1 J 2,16n/ obietnicy, która okaże się kłamstwem.
  3. A wtedy otworzyły się im obojgu oczy i poznali, że są nadzy /3,7/
    Doświadczenie grzechu w jego dojrzałości otwiera oczy na moją nagość=biedę.
  1. Czym jest grzech? To nie złamanie ustanowionych przepisów, ale „odwrócenie się stworzenia od Stwórcy ku innemu stworzeniu”.
    Zaczynam czerpać „życie”: sens, miłość, poczucie wartości od stworzenia (=człowieka, rzeczy, osiągnięcia, uczucia, itd.) zamiast brać od Dawcy Życia.
    Ważniejsze, bardziej wartościowe staje się dla mnie stworzenie niż Jego Stwórca. definicja – zwrócenie się>> „Nie pokładajcie ufności w książętach ani w człowieku, u którego nie ma wybawienia” /Ps 146,3/

    Oddalanie się od źródła życia” – jak na pustyni: jestem przy studni, ale biegnę tam, gdzie coś widzę – a okazuję się to być fatamorganą.

  1. Gdy usłyszeli kroki Pana Boga przechadzającego się po ogrodzie, (…), skryli się (…) wśród drzew. Bóg zawołał na mężczyznę i zapytał go: «Gdzie jesteś?» On odpowiedział: «Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się». /3,8-10/
    >> Dwie pokusy/działania szatana: 1.) przed grzechem: musisz to zrobić! 2.) po grzechu: to jest straszne, uciekaj!
    >> Przeciwieństwo Boga – strach:
    Definicja Boga:  Bóg jest miłością /1 J 4,8/
    /1 J 4,18/:  W miłości nie ma lęku, lecz doskonała miłość usuwa lęk.
  1. * Bóg pytając Adama wie gdzie jest fizycznie i geograficznie, to jest pytanie: „Gdzie jesteś, Człowieku,” w Twoim życiu duchowym? Gdzie na drodze do mnie? 

    To Bóg wychodzi do grzesznika, zaczyna z nim dialog, jemu zależy, żeby Cię znalazł. Podobnie tu: Wtedy Bóg zapytał Kaina: «Gdzie jest brat twój, Abel?» /4,9/

  1. Zrywając życiodajną relację ze Stwórcą, niszczysz «Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy może zjadłeś z drzewa, z którego ci zakazałem jeść?» Mężczyzna odpowiedział: «Niewiasta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa i zjadłem».
    >> Patrz pkt. 3. Była „kością z moich kości”, a teraz jest przyczyną nieszczęścią.
    >> „Piekło to inni”
    Wtedy Pan Bóg rzekł do niewiasty: «Dlaczego to uczyniłaś?» Niewiasta odpowiedziała: «Wąż mnie zwiódł” /3,11-13/.
  2. Wygnanie z raju jako akt miłosierdzia kochającego Boga: „«Oto człowiek stał się taki jak My: zna dobro i zło; niechaj teraz nie wyciągnie przypadkiem ręki, aby zerwać owoc także z drzewa życia, zjeść go i żyć na wieki». Dlatego Pan Bóg wydalił go z ogrodu Eden, aby uprawiał tę ziemię, z której został wzięty” /3,22n/Stan człowieka: w strachu przed Bogiem, w nienawiści do stworzenia, gotowy sięgnąć po jeszcze jeden owoc – z drzewa życia wiecznego, czyli zrobić piekło.
  1. Bóg kocha, więc nie pozostawia człowieka na pastwę jego błędów.
    Wygnawszy zaś człowieka, Bóg postawił przed ogrodem Eden cherubów i połyskujące ostrze miecza, aby strzec drogi do drzewa życia. /3,24/>> Żywe bowiem jest słowo Boże, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca /Hbr 4,12/

    >> „A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu”/Łk 2,35/

! Planem naprawczym Boga jest posłanie Jezusa, a Jego Słowo wprowadza do raju.